tag:blogger.com,1999:blog-71331092227317305452012-02-16T12:14:20.639+01:00Hij kijkt, neemt waar, onthoudt, schrijft op...Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.comBlogger1751100tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-3355643123776412422012-01-27T23:26:00.001+01:002012-01-28T09:10:47.264+01:00

Mijn vrienden, mijn vrienden. O zo belangrijk in een mensenleven, die beste vrienden. Ik steek het dan ook niet onder stoelen of banken dat ik twee exemplaren mis. Ik mis ze zo erg dat ik hier, op de meest publieke plek ter wereld, het wereldwijde internet, hen oproep om een teken van leven te geven. Heb ik iets misdaan? Dan vraag ik vergiffenis. Hebben jullie andere doelen in jullie levens? Dan

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-38570465534224845312012-01-19T22:24:00.001+01:002012-01-19T22:27:47.755+01:00

Stik kapot ben ik. Die kaartavond is iet of wat uit de hand gelopen. Ik hunker naar mijn bed. Ik haast me naar boven en doe ik de deur van de slaapkamer open. Ik zie een kille, ongezellige kamer waarin alleen een metalen stapelbed staat. Alleen op het bovenste bed ligt een dunne matras. Dit is mijn kamer niet. Ben ik echt zo vermoeid of heb ik teveel Duvels op? Wat maakt het uit. Ik wil slapen.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-44719496171417530522011-11-10T21:14:00.005+01:002011-11-10T21:21:06.552+01:00

Hoe leert ge nieuwe muziek kennen? Door naar de radio te luisteren en hier en daar dingen op te pikken. Door recensies over albums en concerten te lezen. Op die manier geraakte ik vertrouwd met Elbow. Mijn madame heeft Elbow leren kennen door een filmpje dat een Facebook-vriend op zijn prikbord plaatste. Pas wanneer een artiest met een levend publiek zijn enthousiasme, zijn gevoelens kan delen,

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-74138516029492087162011-10-10T21:46:00.000+02:002011-10-10T21:46:35.378+02:00

Mijn madame en ik hebben een probleem. Nu ja, we hebben er wel meerdere. Maar er is er maar één dat ik met jullie wil delen. Wij willen allebei te veel. Meer dan ons lichaam aan kan. Ik wil persé bewijzen dat ik een 1000 meter in minder dan drie minuten kan lopen, mijn madame wil de wereld laten zien dat zij een marathon kan lopen in minder dan 4 uur 30 minuten. We hebben moeten ondervinden

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-88675441372702657252011-09-21T22:24:00.000+02:002011-09-21T22:24:43.705+02:00

Een weekend boordevol sport. Vrijdagavond er aan begonnen en zondagmiddag er mee gestopt. Voor diegenen die vrezen voor een overdosis sport, meer dan een menselijk lichaam aan kan, er zat een deel passieve sportbeoefening bij. Met de Memorial Van Damme werd het weekend op een passieve manier ingezet. Alhoewel, door tientallen keren van onze stoel recht te veren werd het ook een redelijke

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-16145120886545901582011-08-21T09:18:00.000+02:002011-08-21T09:18:31.430+02:00

Of ik zin had om de Foo Fighters te zien op Pukkelpop? Het was een vraag die mijn broer me enkele maanden geleden stelde en waar ik niet lang over moest nadenken. Tuurlijk dat ik zin had. Dave Grohl is één van mijn muzikale helden. Al verschillende keren bezig gezien met zijn Foo Fighters, maar ook als drummer bij de Queens Of The Stone Age en Them Crooked Vultures. En bijna ook als drummer van

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-4813841772094596952011-06-01T22:27:00.002+02:002011-06-01T22:27:32.651+02:00

Het bezoek aan Brussel op de laatste zondag van de maand mei is een traditie geworden. De hoeveelste keer dat ik er gisteren ook weer was weet ik niet meer. Vroeger als actieve deelnemer, de laatste jaren als passieve supporter, mijn madame heeft mijn plaats in het peloton overgenomen. Nu ja, zo passief is het supporteren ook niet. Het begint met het zoeken naar een parkeerplaats. Dit jaar waren

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-54535639077233976302011-04-22T22:22:00.000+02:002011-04-22T22:22:30.846+02:00

Het is elk jaar opnieuw uitkijken naar de paasvakantie. Het weer wordt beter, de kinderen genieten van een welverdiende vakantie en het PDB-team gaat op stage. Een week van mentale ontspanning en fysieke inspanning. Een week waar jong en minder jong samenleeft. Een week die, en dat was dit jaar niet anders, veel te snel voorbij was. De verblijfplaats ademde sport. Een grote parkeerplaats

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-84215283619398525612011-03-20T21:08:00.000+01:002011-03-20T21:08:04.626+01:00

Ik werd deze week enkele keren naar het verleden gekatapulteerd. Begin deze week bevond ik mij in het jaar 1971. Ik zat aan de keukentafel. Mijn moeder was aardappelen aan het schillen. De ene na de andere schil viel op enkele vellen krantenpapier. De krant lezen zat er toen nog niet in. Ik moest nog zes worden, vrij van zorgen, één grote brok onwetendheid. Toch kon ik mijn ogen van die

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-42769179139194476432011-03-06T21:34:00.000+01:002011-03-06T21:34:30.831+01:00

“Ik ga mij doodlopen”. Dat is wat ik mijn trainer antwoordde toen hij peilde naar mijn ambities. Ik kon vandaag kiezen tussen drie kilometer of negen kilometer. Een snelle dood of een lange lijdensweg. Ik koos dus voor het eerste. Een korte cross loop ik normaal gezien maar één keer op een jaar, tijdens de hoogmis van het veldloopseizoen, het Belgische kampioenschap. Vandaag, één week voor de

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-35251378380687311432011-02-09T21:52:00.000+01:002011-02-09T21:52:59.143+01:00

Het veldloopseizoen loopt op zijn laatste benen. Het wordt stilletjes aan tijd om kampioenen te benoemen. Zondag werden we in Lennik verwacht alwaar de provinciale titels konden verdiend worden. Weer eens in Lennik. De glooiende weide die ons onder de voeten geschoven werd is nu ook niet bepaald mijn geliefkoosde habitat. Maar ja, wie bepaalt waar een kampioenschap gelopen wordt? Is dat het

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-91132193536442322402011-01-16T19:11:00.000+01:002011-01-16T19:11:15.661+01:00

Veel loopplezier was er nog niet bij, de voorbije maanden. Eerst een blessure, dan die winterse toestanden en wanneer de paden en wegen er opnieuw beloopbaar bij liggen, krijg ik het griepvirus op bezoek. Een mens zou er depri van worden. Maar zaterdagavond kreeg ik een injectie die me van al die kwaaltjes zal verlossen. Neen, een dokter of verpleegster kwam er niet aan te pas. De golf van

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-47955853595995372392010-12-20T20:17:00.000+01:002010-12-20T20:17:56.541+01:00

Ik schrijf dit stukje één dag voor het begin van de winter. Wat mij betreft hebben we ons deel van de winter al gehad. Ze mogen er hierboven mee stoppen. Tenzij ze voor erg plaatselijke vorst en sneeuw kunnen zorgen. Parken en bossen die er betoverend mooi bijliggen, wegen en fietspaden die goed berijdbaar zijn. Vraag maar aan mijn jongste dochter wat zij van de winter vindt, zij die vrijdag haar

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-31381991125458326892010-12-12T20:11:00.000+01:002010-12-12T20:11:14.653+01:00

Stel je voor, je rijdt vier vrienden naar huis en je gsm gaat af. Ik neem op, handenvrij natuurlijk. Het is mijn dochter. “Wanneer ga je thuis zijn?”, vraagt ze. Beginnen mijn maten daar een kabaal te maken. “Jos, gij ook nog een pintje”. “Hoe de Jos, nog een pintje? Hij heeft er al vier op!”. Mijn dochter, niet goed wetende wat haar overkomt, vraagt “Waar zijt gij eigenlijk?”. Nog voor ik de

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-9692474617796581182010-12-02T21:38:00.001+01:002010-12-02T21:39:33.891+01:00

Wie mijn blog volgt weet dat ik een loper ben. Een loper die, ondanks een totaal gebrek aan talent, zich waagt te tonen in wedstrijden. Omdat lopen veel plezanter is wanneer je dat kan doen met gelijkgezinden heb ik me jaren geleden lid gemaakt van de Vilvoordse Atletiekclub. Een club met naam en faam. Wie kent Kim Gevaert niet? Zij was mijn clubgenote. Er was ooit een tijd waar het Belgische

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-62177096986714929172010-11-11T21:10:00.002+01:002010-11-11T21:10:52.222+01:00

Die van Halle hebben na een onderbreking van enkele jaren nog eens een cross georganiseerd. Het is er eentje geworden die niet snel vergeten zal worden. Niet dat het aan de Hallenaars lag. Zij hebben enorm hun best gedaan. Vooreerst serveerden ze ons een echt crossparcours. Het ging er omhoog en omlaag, niet overdreven steil maar toch pittig genoeg. Bochtig ook, weeral niet te veel, maar toch,

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-67712530207156260572010-10-28T19:23:00.005+02:002010-10-28T19:46:13.563+02:00

Hoe komt het dat acht mannen afspreken om fietsend de Vlaamse Ardennen te verkennen? Vooreerst om dat hun vrouwen er al een jarenlange traditie op nahouden om eind augustus een “vrouwendag” te organiseren. Een “mannendag” mocht dus ook wel eens.  Maar een dag is toch zo kort, niet? Waarom er dan geen weekend van maken? Hoe vul je een weekend? Met iets avontuurlijk, toch? Waarom dan niet aan den

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-78127368004272594962010-05-29T22:30:00.003+02:002010-05-29T22:33:35.630+02:00

Het is nog maar eens bewezen. Ge moet niet braaf zijn om veel chance te hebben.  Geef toe, het weer was tijdens het pinksterweekend bijzonder mooi. Te mooi om waar te zijn. En net dat weekend trekken veertien van lopen bezeten personen er op uit. Gek van lopen, maar evenzeer even gek van genieten. Genieten van elkaar, van lekker eten, van lekkere wijnen en deze keer meer specifiek van champagne.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-84455350602764322682010-05-20T00:00:00.002+02:002010-05-20T00:04:49.536+02:00

Vandaag mijn tweede 1500 gelopen in één week. De ambitie was beter te doen dan vorige keer. De training op zondag verliep zo goed dat het niet anders kon dan dat ik mijn tijd zou verbeteren.  Ik wil dichter bij die 4 minuten 40 eindigen en het kon niet anders dan dat dit me zou lukken, zo'n goed gevoel had ik, die zondagmiddag.Gisteren, daarentegen, voelden de benen enigszins vermoeid aan. En

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-62469603476631034832010-05-14T00:00:00.002+02:002010-05-14T00:05:23.083+02:00

Ik ben een slechte slaper. Het aantal keren dat ik per nacht naar het uurwerk kijk in de hoop dat ik mag opstaan, ik tel het niet meer. Misschien moet ik dat wel doen en denken dat mijn wekker een schaap is. Soit, vorige nacht lag ik opnieuw te piekeren. Deze keer vooral omdat ik voor het eerst sinds lang nog eens een wedstrijd op een piste zou lopen. Een 1500. Ik kreeg er zowaar hartkloppingen

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-65108575116765992612010-05-03T21:38:00.002+02:002010-05-03T21:38:16.414+02:00

Iets meer dan één week geleden zat ik in de cafetaria van een atletiekclub te nippen aan een Palm. Kreeg ik daar een patat rond mijn oren, niet te geloven, die kwam hard aan. Niet dat mijn madame in een colère was geschoten. Ze kan wel eens, om het zacht uit te drukken “haar ongenoegen uiten” maar fysiek geweld gebruiken, neen, zoiets doet zij niet. Die patat zat meer tussen mijn oren. Ik was

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-51622741606920393232010-03-30T18:50:00.002+02:002010-03-30T18:50:26.915+02:00

Zeg wel. Dedju, dedju. Ontstekingremmers en ijs in de hoop dat die pijn in de lies spoedig verdwijnt. Dedju, dedju. Gelukkig is dat lang zo erg niet als de Kwaremont die open ligt.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-9882046135010168852010-03-22T21:20:00.001+01:002010-03-22T21:21:22.315+01:00

Ziezo. Ik heb net de lange pinnen uit mijn spikes gedraaid. Het crossseizoen zit er na twee Belgische kampioenschappen nu echt wel op. Twee totaal verschillende kampioenschappen trouwens. In Oostende, sinds jaar en dag de plek waar het BK alle categorieën gelopen wordt, mocht ik de afstand kiezen. Ik koos de kortste afstand: drie kilometer. Sprinten als een gek bij de start om niet ingesloten te

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-82821364086011305122010-03-15T21:16:00.000+01:002010-03-15T21:16:39.379+01:00

Bijna dertig jaar. Zo lang moet het geleden zijn dat ik nog eens in het cultureel centrum van Strombeek-Bever geweest ben. Toen ik de theaterzaal binnenstapte werd ik ondergedompeld in jeugdherinneringen. Die zaal met zijn met planken beklede wanden en rode stoelen zag er nog net hetzelfde uit als toen. Het Erasmuscollege, waar ik school liep, stuurde er ons enkele keren per jaar naartoe om ons

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-18888052957407315602010-02-28T21:09:00.001+01:002010-02-28T21:12:21.485+01:00

“Beste trainer,Enkele weken geleden heb ik je een mail gestuurd waarin ik je gevraagd heb me in te schrijven voor het Belgisch kampioenschap veldlopen voor Masters. Ik stuur je nu deze mail om je te vragen of het mogelijk is mijn inschrijving te annuleren. Ik verklaar me nader.Het crossseizoen loopt op zijn einde. Er zijn er die vinden dat het lang genoeg geduurd heeft, ik vind het eerlijk gezegd

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-54911574271917717462010-02-22T20:09:00.003+01:002010-02-22T20:10:28.905+01:00

Vorige week was ik voor een tweedaagse in ons buurland Luxemburg. Niet om er een paar dagen van de krokusvakantie te slijten maar om professionele redenen. Natuurlijk ben ik er ook ooit als toerist geweest. Heel lang geleden, tijdens de prille relatie met mijn vriendin, nog altijd hetzelfde meisje dat ik nu mijn madame mag noemen, zijn we meerdere keren naar het kleine Zwitserland geweest. Waarom

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-91812102100422994752010-02-12T08:09:00.005+01:002010-02-12T08:12:33.691+01:00

De organisatoren van de cross in Lennik, ik mag ze wel. Akkoord, ze schuiven ons daar een omloop onder onze spikes die de meesten onder ons doen huiveren. Je moet al goed gek zijn om daar aan de start te verschijnen wetende dat je zo goed als continu bergop en bergaf moet lopen. Maar de verschrikkelijke gedachte van het moeten afzien wordt verzacht door de muziek die ze door de luidsprekers jagen

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-89978954467645233122010-02-03T22:17:00.002+01:002010-02-03T22:21:48.157+01:00

Nog niet zo lang geleden hadden we het thuis over welke dromen we hebben. Ieder van ons vertelde over zijn of haar verlangens. Ik vroeg me af hoe mijn leven er zou uitgezien hebben moest ik begenadigd zijn geweest met één of ander artistiek talent. Grafisch kunstenaar, muzikant, acteur. Veronderstel dat ik de gave had om hierin uit te blinken. Zou ik mijn leven die richting ingestuurd hebben of

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-12008734911144878132010-01-28T21:53:00.000+01:002010-01-28T21:54:43.310+01:00

Weet, winter, dat ik het welletjes vindJe mag wat mij betreft vertrekkenEn neem ze mee, die schrale oostenwindIk ben ze beu, uw karaktertrekkenIk moet u niet meer, besef dat danStop het nutteloze tijdrekkenHij is er lang van door, de KerstmanEn samen met hem SinterklaasHoog tijd om hen te volgen, als het effe kan.Wat ik wil is warmte, het brengt me soelaasGroen gras, kleurrijke tulpen,

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-49472810072064197412010-01-19T18:47:00.000+01:002010-01-19T18:48:18.395+01:00

De klad zit er in. Zelf in die mate dat ik betwijfel of ik nog veel schrijfsels zal neerpennen. Ik kan toch niet blijven verkondigen dat ik weeral eens een lastig moment had tijdens de cross. Die twee kilo die ik minder heb moeten meesleuren veranderden er niets aan. De veertiendaagse zonder Duvel evenmin. Het zal ooit wel eens beteren, blijf ik hopen. We zullen wel zien wanneer.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-19489954401573964792010-01-11T21:14:00.004+01:002010-01-11T21:17:56.481+01:00

Die sneeuw wil maar niet verdwijnen. Integendeel. Zaterdag dikte het tapijt nog een paar centimeter aan. Het zijn vervelende tijden voor trainers en hun atleten. Intervaltrainingen zijn amper mogelijk. Duurlopen worden afgewisseld met duurlopen en als het even kan wordt het tempo verhoogd. Trainers moeten deze dagen creatief zijn opdat de trainingen niet te eentonig zouden worden. Die

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-19291835984070934832010-01-05T18:47:00.003+01:002010-01-05T18:50:17.303+01:00

De laatste trainingen van het vorige jaar konden op een sneeuwvrije ondergrond afgewerkt worden. Eindelijk, want dat witte goed begon op mijn systeem te werken. Niet dat de “normale” trainingsomstandigheden me inspireerden, integendeel. De training op woensdag verliep moeizaam. Zwaar ademhalend trachtte ik mijn wagonnetje aan het treintje vast te haken. De laatste hectometers waren er telkens

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-44370598672761878982010-01-02T22:30:00.006+01:002010-01-02T22:44:59.067+01:00

Net vandaag mijn oudste dochter een eerste les in het autorijden gegeven. Voor haar een volgende belangrijke stap in haar nog jonge leven, voor mij het besef dat ik er niet jonger op aan het worden ben. Ook net vandaag vindt zij in een doos het computerspelletje “Freddy Fish: Het Mysterie van de Spoken op School” terug. Ongeveer tien jaar geleden haar eerste lessen in het werken met een computer

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-10246585633747846352009-12-21T20:57:00.002+01:002009-12-21T21:01:29.994+01:00

Ik durf hier al wel eens iets neer te schrijven. En ondertussen weet ik dat, in die anderhalve zin die ik nu ingetypt heb, er onnoemelijk veel fouten kunnen staan. Dat is de conclusie van mijn groot dictee der Nederlandse taal. Mijn zwakke punt blijkt het aaneenschrijven van woorden te zijn. Vooral wanneer dat dan wel en soms ook niet moet. Of het ten slotte dan wel tenslotte moet zijn, daar kan

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-73454282566332025942009-12-14T21:30:00.003+01:002009-12-14T21:34:23.853+01:00

Vorige week op een weiland, gisteren op een renbaan. De biotoop van de crosser kan blijkbaar vergeleken worden met die van koeien en paarden. Niet dat het me stoort, integendeel. Het is een harde soort, die crossers. Gekleed in een korte broek, met ontblote armen, de longen die vol koude lucht gevuld worden. Amper enkele graden boven het vriespunt. Die eerste kou, dat is toch altijd een beetje

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-83599977176290360922009-12-07T20:53:00.002+01:002009-12-07T20:56:31.826+01:00

Sinds burgraaf Philippe de Spoelberch zijn botanische tuinen niet meer ter beschikking stelt van de lokale atletiekverenging om er hun jaarlijkse veldloop te organiseren, moet er uitgeweken worden naar een stuk weiland. Nu al voor het tweede jaar moeten Wespelaarse koeien hun stal in en worden er palen geheid en met linten omgord tot ze een omloop vormen. Wat een verschil, wat een aanpassing.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-87395887756340381242009-11-29T20:43:00.002+01:002009-11-29T20:44:05.601+01:00

De spieren willen opnieuw meewerken. Dus kunnen we ze terug aan het werk zetten. Ik heb jullie al verteld over onze tocht in het Zoniënwoud, of hoe een duurloop uiteindelijk uitmondde in een stevig vaartspel. Een plezante manier om pittig te trainen. Afgelopen dinsdag, dat was andere koek. Ook pittig, zeg maar heel pittig. Trappen oplopen. Vele trappen oplopen. Niet echt mijn ding want ik was de

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-17549566727463987522009-11-24T23:28:00.002+01:002009-11-24T23:30:07.754+01:00

Heel lang geleden ben ik een welp geweest. Een welp in Evere dan nog wel. Af en toe gingen wij ravotten in het Zoniënwoud. Ik herinner me dat we niets anders deden dan in diepe ravijnen te dalen. Ik ga jullie iets bekennen. Ik deed dat niet graag. Beneden geraken was al een hele opdracht voor mij. Ik was zo een angsthaas, niet te geloven. Maar mijn knieën gingen pas echt aan het knikken en beven

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-4689940645175661882009-11-22T17:46:00.003+01:002009-11-22T17:54:31.356+01:00

Met Bert door het slijkMet Dirk heuvel op en afPatrick wijst de wegModder afspoelenFrietjes, kip en champignonsIjsje als dessertWind wiegt de bomenDruppels landen op venstersBen blij thuis te zijn

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-20063204462363335752009-11-19T22:20:00.002+01:002009-11-19T22:26:20.727+01:00

Was er maar meer tijdOm te doen wat ik graag doeIk zou niet dralen

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-46779742953951496962009-11-18T23:31:00.004+01:002009-11-18T23:34:34.835+01:00

De kop is er af. De eerste cross is gelopen. En niet zo maar een cross. Het was er één in het rijtje van de “gevreesde” omlopen. Wat kan een cross zwaar maken? Modder, zand, scherpe bochten, hellingen. Welke crossen in dat profiel passen? Lennik, zeker en vast. Bertem ook, maar daar zijn ze er mee gestopt. Het BK voor Masters in Grobbendonk, eerder dit jaar, dat was ook niet van de poes. En die

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-2319408401896894922009-11-10T21:48:00.001+01:002009-11-10T21:53:05.340+01:00

Wat heb ik me geërgerd aan de informatie die ik via alle mogelijke kanalen voorgeschoteld kreeg. Vooral dan aan de tegenstrijdige informatie.Zijn die whereabouts wel makkelijk in te vullen of niet? Is die procedure bij het TAS duur of niet? Zijn de straffen van Yanina en Xavier wel opschortend of niet? Hebben de spelers van Standard wel een prik tegen de Mexicaanse griep gekregen of niet? Werd

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-54657695141346145372009-11-04T16:42:00.002+01:002009-11-04T16:44:25.682+01:00

Optredens van artiesten wier carrière al lang achter hun ligt, ik heb er een beetje schrik van. Schrik om de door hun zware leven geteisterde lijven te zien, die met veel moeite op een podium voortgesleept worden. Schrik omdat hun enige motivatie het scheppen van poen zou kunnen zijn. Maar toch ook schrik van hun fans. Zij houden nog altijd van die muziek, daar bestaat geen twijfel over. Maar

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-44561562022085785002009-10-26T21:35:00.002+01:002009-10-26T21:42:44.404+01:00

Lopen, is er iets makkelijker om aan sport te doen dan lopen? Je neemt je trainingspak, doet dat aan, je trekt een paar goed zittende schoenen aan en weg ben je. Je loopt de buitenlucht tegemoet, je voelt de stress en al je frustraties uit je lichaam verdwijnen. En als alleen lopen je niets zegt, dan spreek je af met je vrienden en vriendinnen. Vind je die gelijkgezinden niet onmiddellijk dan kan

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-1706388355904605892009-10-19T20:54:00.006+02:002009-10-19T21:08:05.330+02:00

Na die van Brussel en Eindhoven waren we alweer present op nog eens een marathon. Dat wil zeggen dat er opnieuw iets meer dan tweeënveertig kilometer moest afgelegd worden. Gelukkig waren we met zes om die afstand onder elkaar te verdelen. Elk zeven kilometer. Wat is nu zeven kilometer? Een belachelijk eenvoudige opdracht. Ware het niet dat de marathon op een piste afgelegd moet worden.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-73712496128012854012009-10-12T22:45:00.001+02:002009-10-12T22:48:15.374+02:00

Die arme Griekse soldaat die 2500 jaren geleden er zijn leven bij gelaten heeft, hij heeft wat teweeg gebracht. Iedereen die iets of wat aan het lopen is wil op zijn minst één keer in zijn leven die 42 kilometer gelopen hebben. Gisteren was het opnieuw van dat. In marathonstad Eindhoven gingen vele teamgenoten de uitdaging aan. Voor enkelen was het hun debuut, voor nog anderen was het hun tweede

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-67425951927184770352009-10-04T16:46:00.006+02:002009-10-04T17:04:09.675+02:00

Zaterdag, 3 oktoberDat is nu al de derde nacht op rij dat ik slecht geslapen heb. Om half elf lag ik er al in. Niet dat ik moe was. Gewoon omdat ik veronderstelde dat het zeker geen kwaad kon om vroeg tussen de lakens te kruipen. “2:00” las ik op de klok. Klaarwakker was ik. Toen wist ik al dat ik het eerste uur niet terug in slaap zou vallen. Hoe dat komt? Muizenissen, marathonmuizenissen in

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-58572526138511381082009-09-28T21:26:00.000+02:002009-09-28T21:27:16.333+02:00

Die laatste loodjes, die zware, we hebben ze gehad. De trainingen die nu nog moeten afwerkt worden lijken peanuts in vergelijking met wat er de voorbije weken gelopen moest worden. De riem mag er dus af. Hoog tijd voor een feestje. En met zulke zomerse temperaturen mag het vuur op de barbecue aangestoken worden. Lekker eten, glaasje wijn erbij. Kortom, genieten.Geen dessert voor mij. Past niet

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-18035891742327224902009-09-20T19:11:00.001+02:002009-09-20T19:12:39.841+02:00

Moet je minstens één keer drie uur gelopen hebben in je voorbereiding voor een marathon? Sommigen zeggen van niet, anderen van wel. Een korte steekproef op het internet leert me dat de meesten een duurloop van iets meer dan dertig kilometer in hun trainingschema voorzien. Of het echt nodig is weet ik niet maar je vertrouwen groeit wel als je, zonder te veel averij opgelopen te hebben, die drie

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-57961634513838300892009-09-14T21:23:00.002+02:002009-09-14T21:25:03.991+02:00

Drie maanden geleden schreef ik over de marathonplannen van mijn madame en mezelf. Mij resten er nog twintig dagen, mijn madame en een tiental andere moedigen krijgen zeven extra dagen respijt. De spanning stijgt, de zenuwen staan gespannen en de grote vraag die zich stelt: gaan we met de nodige kilometers in de benen aan de start staan?Ik had totaal geen plannen om een marathon te lopen.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-74679152641200322009-09-06T21:26:00.004+02:002009-09-06T21:53:47.801+02:00

In een tijdschrift lees ik over wat iemand, die vertoeft in de Brusselse beau monde, in zijn vrije tijd zoal doet. Hij vertelt over het mondaine volk dat hij ontmoet in de tennisclubs waarvan hij lid is, La Rasante en Royal Orée, elitair klinkende namen. Maar af en toe is die luxe hem teveel en moet hij afdalen naar een, zoals hij het zelf beschrijft, “primair” niveau. Hij vindt dat in het

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-15841330896665707482009-08-26T22:09:00.001+02:002009-08-26T22:13:37.576+02:00

Ik hoor Dirk al een paar jaar zeggen dat hij er mee gaat stoppen. Dat hij geen uitstap naar Sibculo meer wil organiseren. Dat daar heel wat komt bij kijken kan ik me best voorstellen maar wat ben ik blij dat hij het toch gedaan heeft. Dirk en zijn gezin zouden massa’s geld kunnen verdienen aan het organiseren van teambuilding evenementen, zo goed zijn ze daar in. Dat ze hun energie stoppen in dat

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-43199411200632261122009-08-16T21:12:00.002+02:002009-08-16T21:13:08.149+02:00

Ik heb altijd al gedacht dat mijn madame speciale gaven heeft. Zelfs in die mate dat ik me er af en toe niet gemakkelijk bij voel. Enkele weken geleden zag ik de nieuwe Harry Potter in de bioscoop. Wel, mijn madame heeft enkele trekjes van Professor Sybilla Zwamdrift. Beiden zijn vrouwen. Dat klopt dus al. De professor draagt een bril met dikke glazen, mijn madame heeft net haar bril gewisseld

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-86806799539634855082009-07-27T21:04:00.001+02:002009-07-27T21:08:42.643+02:00

In ocharme één week tijd hoor ik verschillende mensen zeggen dat het niet meer eerlijk is. Dat ze vechten tegen de bierkaai. Dat ze er niets aan kunnen doen tenzij ze diep in de portemonnee tasten. Neem nu onze zwemmers. Zij zijn in Rome aan de slag op hun WK. Niettegenstaande nationale records vlot sneuvelen, moeten ze met lede ogen toekijken op hun alsmaar sneller zwemmende concurrenten.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-34147383911718858172009-07-23T09:17:00.005+02:002009-07-23T09:50:36.817+02:00

Als jonge kerel las ik de krant en had toen al veel interesse voor de recensies van concerten. Halverwege december 1982 las ik een verslag, veel groter dan één paragraaf zal het niet geweest zijn, van de passage van een groep die zich U2 noemde. Ze hadden gespeeld in zaal Volksbelang in Mechelen. Ik las over het enthousiasme van de groep, de zaal die uit de bol ging, het moet één groot feest

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-79598830218377800042009-07-12T21:02:00.004+02:002009-07-12T21:08:05.786+02:00

De Tour is één week bezig en ik moet vaststellen dat Lance er niet voor spek en bonen bij rijdt. Bewonderenswaardig, de manier waarop hij in het peloton terugkeert en in de grootste koers ter wereld op een podiumplek staat, op een handvol seconden van de gele trui. Ik ben één van de velen die hem volgt op zijn Twitter-pagina en kom zo te weten naar welke muziek de man luistert op zijn ipod en wat

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-36666277518848950602009-07-06T23:14:00.001+02:002009-07-06T23:16:26.468+02:00

1985: U2 staat op de affiche van, toen nog, Torhout-Werchter. Ik was er ook. U2 was fantastisch maar het hele gebeuren heeft toen zo’n indruk op me gemaakt dat ik wist dat ik zou terugkeren.2009: Mijn vijfentwintigste Rock Werchter. Niet één editie, sinds die dag in juli 1985, heb ik gemist. Ik ben mee geëvolueerd van acht groepen op één podium op één dag, naar zevenenvijftig artiesten op twee

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-28793995313205817352009-06-25T23:30:00.003+02:002009-06-25T23:35:07.663+02:00

Ik was op terugweg van een bezoek aan de Goodyear fabrieken in het Luxemburgse Colmar-Berg waar ik door de verlaten werkplaatsen gewandeld heb. Ook hier heeft de crisis toegeslagen. Veertien dagen technische werkloosheid voor de meeste arbeiders. Plezierig is anders.Maar helemaal stil werd ik, ergens in de file tussen Woluwe en Machelen, toen ik naar het nieuws van 19 uur luisterde. Yasmine heeft

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-29925413301056848462009-06-20T21:40:00.007+02:002009-06-20T21:54:22.733+02:00

Sommigen onder ons zijn gezegend met een voornaam of een familienaam die geregeld opduikt in de media. De eigenaar van zo een naam kan daar blij mee zijn maar kan daardoor evengoed onderwerp van spot geweest zijn, depressies aan overgehouden hebben. Neem nu de mensen die Devos heten. Zij zullen ooit wel eens moeten uitgelegd hebben waar Lemmens bleef. En zo kunnen we nog even door gaan. Patrick,

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-55331649841313981252009-06-15T14:40:00.002+02:002009-06-15T15:15:35.096+02:00

De eerste helft van juni zit er op. Hoog tijd dat de mannen en vrouwen, die met het idee speelden om over vier maanden de 42,195 kilometer te lopen, die plannen ietwat concreter maken. Eerst moet er beslist worden of ze er voor gaan. Of alles, neen niet alles maar toch veel, plaats moet ruimen om goed voorbereid aan de start te staan. En dan de volgende vraag: hoe gaan ze zich voorbereiden? Welk

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-57361571077211875592009-06-08T21:11:00.002+02:002009-06-08T21:13:46.604+02:00

Gisteren was het terug zo ver. Wij, inwoners van een democratisch land, moesten hun burgerplicht volbrengen. Elk van ons kon de bewindslieden beoordelen, veroordelen op hun politieke kwaliteiten. Verkiezingen, het heeft me van jongs af aan enorm geboeid. Hoe politici hun gedachtegoed verdedigen in debatten, andersdenkenden van repliek dienen. Ik vond en vind dat nog steeds enorm interessant.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-80136805962084582602009-06-01T18:35:00.001+02:002009-06-01T18:36:58.012+02:00

De atletieksport beoefen ik nu eerder in een passieve vorm. Ik schuim de wedstrijden af waar het PDB-team zijn zinnen op gezet heeft. Nu ik zelf niet kan meedoen beschouw ik het als een sport om de inspanningen van de atleten op de mooist mogelijke manier op de gevoelige plaat vast te leggen. Daarvoor moet ik soms enkele sprintjes uit de benen schudden. Kortom ik blijf in beweging, als had ik

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-39609164750499720462009-05-22T21:51:00.003+02:002009-05-22T21:55:18.175+02:00

Dit spandoek hangt aan de ingang van het provinciaal sport –en recreatiecentrum De Nekker. Het is één van de vele regels waar de bezoekers aan het domein zich moeten houden. Het huishoudelijke reglement is een document van welgeteld 55 bladzijden, waarvan de inhoud door de bezoeker gekend hoort te zijn. Regelneverij omdat er foute dingen in dat domein zijn gebeurd.Niet dat dit domein me

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-79195570492748099182009-05-18T21:13:00.002+02:002009-05-18T21:31:29.501+02:00

Mijn zomerseizoen is al afgelopen nog vóór het begonnen is. Ik kan me beginnen focussen op het crossen. Die liggen zes maanden van ons verwijderd. Tijd genoeg dus. Nadat mijn loopschoenen ruim twee weken in de kast gestaan hebben, trok ik ze dinsdag weer aan. Vanaf de eerste looppassen kwam de twijfel. Voel ik iets of niets? Ik voel niets,da’s positief. Oei, ik voel toch iets. Vrijdag was het

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-34971447203170278862009-05-11T22:37:00.005+02:002009-05-11T22:52:38.417+02:00

Ik was al langer van plan om een fuif te bezoeken waar ook mijn dochter aanwezig zou zijn. Dat zij daar niet naar uitkijkt, kan ik begrijpen. Op een plek waar de gemiddelde leeftijd net onder de twintig is, een veertiger tegen het lijf lopen en dan moeten toegeven aan de vrienden en vriendinnen dat het je pa is, ik kan me voorstellen dat daar een gevoel van gêne mee gepaard gaat. Maar omdat ik de

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-37340824595844746262009-05-05T22:41:00.007+02:002009-05-05T22:47:14.291+02:00

Dit valt te lezen op verschillende nieuwssites (waaronder deredactie.be)"Blaasveld - In navolging van de succesvolle lancering van de Gouden Carolus Single Malt gaat de nog enige Mechelse artisanale brouwerij Het Anker over tot de bouw van een nieuwe, traditionele whiskystokerij in Blaasveld, bij Willebroek. België beschikt reeds over een handvol whiskyproducenten, maar Het Anker zal de eerste

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-5042363704672250982009-05-04T21:59:00.011+02:002009-05-04T22:11:48.129+02:00

Een bank maakt momenteel reclame voor haar diensten met de slogan: “zo gratis als het gefluit van de vogels”. Ze hebben gelijk. Niets zo zaligmakend als ’s morgens wakker worden en het gekraai van de haan en het gezang van de merel horen. Maar soms kan dit minder prettig ervaren worden.Al enkele dagen klaagde mijn dochter dat ze wakker werd met het lawaai van vogels rondom haar hoofd. Dat er

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-6935951388701732612009-04-27T22:06:00.003+02:002009-04-27T22:11:20.919+02:00

Gelukkig besef ik dat ik niet kan zingen en doe ik niet zoals Assurancetourix die elke bijeenkomst wil verblijden met zijn gejank. Neen, als ik zing is het binnensmonds. En gezongen heb ik.Toen ik een koppel jonggeliefden hun vreugde zag, kon ik het niet laten. In stilte beeldde ik me in hoe hij zijn liefde verklaarde. “Oh Kristiene. Oh Kristiene. Hoe kan ik jouw hart verdienen. Ik hield altijd

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-24964465039224973432009-04-21T22:35:00.002+02:002009-04-21T22:36:20.452+02:00

Vele mensen zullen dit jaar vijftig worden. Een heleboel minder bekende personen, een minderheid heel bekende individuen. Tot die laatste categorie hoort Robert Smith. De man viert vandaag zijn vijftigste verjaardag. De eerste keer dat ik hem zag was op tv, toen Veronica nog geen commerciële zender was. Op die zender waren concerten te zien en werden de rocksterren geïnterviewd. Mijnheer Smith

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-51116353975442471932009-04-19T19:10:00.000+02:002009-04-19T19:11:05.318+02:00

Alsof twaalf trainingen op een week nog niet genoeg waren. Niet voor enkele PDB’ers waaronder PDB-himself. Ze waren present op de Driekastelenloop.Ik was van plan er een snelle duurloop van te maken. Na de stage er de pees op leggen zag ik niet zitten. Mijn gedachten zitten trouwens al bij komende zondag. Ik merk aan het trainingsschema van komende week dat de trainer er net zo over denkt.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-26763072247009496122009-04-19T18:53:00.000+02:002009-04-19T18:54:17.570+02:00

Terug naar huis. Niet zonder eerst een recuperatieloop afgewerkt te hebben. Een laatste keer langs de oceaan.De terugkeer verliep niet zonder hindernissen. De treinreizigers hadden te kampen met een vertraging van anderhalf uur. De autoreizigers moesten de Parijse files en een afgesloten autosnelweg overwinnen.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-81017047982157401302009-04-19T18:49:00.001+02:002009-04-19T18:49:45.006+02:00

De laatste dag voor onze terugkeer. De dag waarop we getest worden. Vandaag zou blijken hoe het met de conditie gesteld is. Er wordt naar toegeleefd als naar een wedstrijd. De trainer ziet het ook als een wedstrijd met dat verschil dat je twee wedstrijden loopt met daartussen een pauze van een kwartier.Er werden twee groepen gevormd. Eerst aan de bak gingen de “grote” jongens, daarna de “kleine”

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-65045236445747050232009-04-17T08:07:00.001+02:002009-04-17T08:07:43.971+02:00

Na regen komt zonneschijn. Hier dus ook. Het was een prachtige, zonovergoten dag. De ochtendtraining omvatte zowat van alles: de volledige groep oefende zich in lenigheid, stabilisatie en looptechniek. Daarna werd er gesplitst in een groep die korte, explosieve sprintjes trok en een groep die versnellingen deed.’s Middags werd er gestudeerd, gelezen, gezonnebaad en gekaart. Het was alweer de

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-47193553891089629012009-04-16T09:26:00.001+02:002009-04-16T09:26:45.837+02:00

Ja, jullie een warme 22°, wij een natte 14°. Dat is een wereld van verschil. Gelukkig was het gisteren een rustige atletiekdag. ’s Voormiddags stond er enkel een duurloop langs en op de stranden op het programma. De ruige jongens vonden dat niet genoeg en voegden er nog een reeks versnellingen aan toe, gelopen op blote voeten in het zeewater.’s Namiddags bezochten sommigen het stadscentrum,

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-10923720021743647192009-04-15T07:49:00.001+02:002009-04-15T07:49:48.500+02:00

Wij verblijven in de jachthaven van La Rochelle. Duizenden bootjes, in allerlei vormen en formaten liggen er aangemeerd. Vanmorgen bracht een”zeebus” ons naar de schilderachtige oude haven. Er is geen paasvakantie, de straatjes lagen er eenzaam bij. Goed voor ons want er stond een recuperatieloop doorheen de steegjes en parken op het programma. De benen werden wakker geschud door enkele

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-76797918155523694972009-04-14T16:16:00.001+02:002009-04-14T16:19:18.522+02:00

De eerste training op de piste. De eerste keer het zuur in de benen. De accommodatie is prima, de sfeer is goed. En de eerste persoonlijke records zijn gevallen. Een champagnekurk vijftien meter ver schieten, probeer het zelf maar eens. Niet evident. Alle gekheid op een stokje, vooraleer jullie beginnen te denken dat wij hier continu aan het feesten zijn: wij hebben vandaag stevig getraind. ’s

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-57958564723752212252009-04-13T16:14:00.002+02:002009-04-13T16:15:00.713+02:00

De eerste dag La Rochelle verliep beter, veel beter dan verhoopt. De achthonderd kilometer werd in acht uur afgehaspeld. Een halte van amper dertig minuten na vijfhonderd kilometer gereden te hebben, volstond om ons ter plekke te brengen, veertig minuten nadat de treinreizigers aangekomen waren. ’s Avonds werd de trainer een eerste nederlaag in het kleurenwiezen aangesmeerd, en dat was al lang,

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-48359412871296621062009-04-06T21:26:00.002+02:002009-04-06T21:28:30.302+02:00

De eerste weerstandstrainingen hebben we er op zitten. De korte pijn. Zo omschrijf ik dat. Vier keer zeshonderd meter moeten afleggen, kan je bezwaarlijk lang noemen. Pijnlijk wordt het wanneer je dat zo snel mogelijk probeert te doen. Het gevoel van dikke benen die weigeren de knieën te heffen waardoor de pas steeds korter en korter wordt. De ziel uit je lijf rennen, je rot rennen.Ren je rot.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-74747303699402773322009-03-30T22:44:00.003+02:002009-03-30T22:49:49.661+02:00

Binnenkort kunnen ook de laatavond-trainingen in daglicht afgewerkt worden. Met dank aan het zomeruur. Dat het langer klaar is heeft ook zijn nadelen. Er kan nu ook nog na de dagtaak in de tuin gewerkt worden. Daarnet nog liep het zweet in beken van mijn lijf. Je kunt daar positief tegenaan kijken en het zien als een soort van krachttraining. Maar of mijn pijnlijke onderrug daar ook zo over denkt

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-14118330640795981212009-03-23T21:40:00.001+01:002009-03-23T21:42:33.953+01:00

Zaterdag 21 maart 1992. Het was een dag om nooit te vergeten. Niet omdat het zo’n mooi weer was. Integendeel. Een koude wind, op tijd en stond een regenbui. Geen weer om buiten te zijn. Toch had een koppel, dat al enkele jaren een appartement in Mechelen deelde, deze dag uitgekozen om hun trouw aan elkaar te officialiseren. Zaterdag 21 maart 2009. Het was een prachtige dag. Volop zon en zachte

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-6773110405456171262009-03-16T21:04:00.006+01:002009-03-16T21:08:58.351+01:00

Het overvalt me regelmatig dat ik denk in liedjes. Iets wat ik zie of hoor, vertaal ik in een deuntje. Zo ook gisteren toen ik de omloop aan het verkennen was. Ik hoorde Nico Haak in mijn hoofd zingen over Foxie Foxtrot, die met zijn elastieken beentjes. Niet dat mijn benen zo lenig zijn. Dat zijn ze nooit geweest en zullen het nooit worden. Ik associeerde het gevoel in mijn benen met die

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-57147491701167680762009-03-14T22:06:00.001+01:002009-03-14T22:09:40.427+01:00

Ik kreeg plots onverhoopt de kans om Las Vegas te bezoeken. Niet als toerist maar om er een conferentie van Autodesk bij te wonen. De wereldleider wat betreft CAD-software: allerlei middelen waarmee om het even wat kan ontworpen worden. Van een tekenfilm tot een volledige fabriek. Alles wat “gemaakt” wordt, moet eerst “ontworpen” worden. In die business zit ik. Meer dan tweeduizend collega’s uit

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-13606809243946077622009-03-06T20:38:00.004+01:002009-03-06T20:41:03.693+01:00

"Ha zo", zei mijn madame. "Als gij in de Runnersworld staat, dan ik ook". En zie, 't is haar gelukt. Weliswaar haar achterkant maar toch.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-7803085278820119982009-03-02T22:50:00.002+01:002009-03-02T22:54:15.689+01:00

Ik las vorige week dat de organisatoren 10.000 toeschouwers verwachtten. Ik heb ze niet allemaal geteld maar volgens mij waren het er veel, veel minder die de verplaatsing naar Stene-Oostende maakten. Nochtans was de affiche best aanlokkelijk. Een Belgisch Kampioenschap veldlopen waar alle toppers aanwezig zijn. Met als toetje de allerlaatste wedstrijd van een immer vrolijke en sympathieke

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-57955346762733902472009-02-23T22:12:00.004+01:002009-02-23T22:23:36.866+01:00

Carnavalsdag. Aalst, de stad waar ik werk, viert feest. Vier dagen lang. Verkleed als lopers was het PDB-team van plan een feestje te bouwen in het Lierse. En ik had er zin in. De voorbij week had ik immers goed getraind. Ik had er een goed gevoel aan overgehouden. Klaar om te crossen in Kessel.Ik was er nog nooit geweest. Ik voelde me er onmiddellijk thuis. Gezellig sfeertje, de geur van

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-76703700351999527842009-02-16T19:14:00.002+01:002009-02-16T19:18:47.419+01:00

Dat het internet enorme mogelijkheden biedt is door iedereen ondertussen gekend. Afgelopen week viel er het één en ander te beleven op het wereldwijde web. Veel dingen zal ik gemist hebben, er is een overdaad aan informatie beschikbaar, maar dit is een relaas van wat ik wel heb opgepikt.De financiële wereld keek uit naar de aandeelhoudersvergaderingen van Fortis. Woensdag kwamen ze samen in

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-19665693237835393102009-02-09T21:12:00.003+01:002009-02-09T21:15:41.013+01:00

Er werd naar uitgekeken. Ik hoorde de jongens praten over het provinciaal kampioenschap dat er aan te komen stond. Ze hadden hun voornaamste concurrenten in de voorbij crossen getaxeerd. Zelf gingen ze uit van hun eigen kunnen. Thuis werd er ook over gesproken. Je kon aanvoelen dat we de koers niet zouden ondergaan, dat we het heft in eigen handen zouden nemen. En iedere deelnemer had sowieso te

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-9854658572305784832009-02-02T20:45:00.001+01:002009-02-02T20:46:46.841+01:00

Ik heb een heel interessante week meegemaakt. Dat kwam omdat ik trainer was. Een bonte verzameling jongeren mocht ik onder mijn hoede nemen. Meestal ging dat gemakkelijk, af en toe had ik het moeilijk. Moeilijk om niet uit mijn krammen te schieten. “Met de wijven niks als last”. Zo sterk als Katastroof het zong zou ik het niet willen stellen. Maar het was wel opvallend dat ik met de jongens geen

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-19122713675996884672009-01-29T20:41:00.001+01:002009-01-29T20:43:28.111+01:00

Wat een hoofd kan doenStemmen dwalen er in rondEn het lijf luistert

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-55733744409614899492009-01-28T21:40:00.004+01:002009-01-28T21:43:17.370+01:00

Veel clubmakkers in het februari-nummer van Runnersworld. En ja. Ik ben er bij.Klik op de foto voor een vergroting.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-19625535899670600282009-01-26T21:56:00.002+01:002009-01-26T21:59:29.310+01:00

Nu we voor het eerst, in de vele jaren dat we de loopsport ondertussen beoefenen, alle vier lid zijn van eenzelfde atletiekvereniging mochten we niet ontbreken op de cross die onze club organiseerde. En onze trainer had ook zo mooi gevraagd om onze spikes aan te trekken, dus trokken wij naar de Vilvoordse Drie Fonteinen waar een mooie, gevarieerde omloop ons opwachtte.Laat me beginnen met mijn

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-63514719129613129022009-01-19T20:35:00.004+01:002009-01-19T20:42:54.708+01:00

Van een comeback gesproken. Ja, Lance is terug op zijn fiets gekropen maar dit is minder belangrijk dan de terugkeer van Bert. Hij die enkele maanden geleden beloofd had nooit meer te crossen stond gisteren toch weer mooi aan de start. Zijn verantwoordelijkheidszin heeft hem tot inkeer doen komen. Misschien dacht hij wel: “Als de trainer tijd en moeite in mij steekt, ben ik verplicht om te tonen

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-61864471106046170102009-01-12T20:50:00.010+01:002009-01-12T21:26:30.548+01:00

Vandaag viert het Motown label haar 50ste verjaardag. Artiesten zoals The Jackson Five , Stevie Wonder, Diana Ross en haar Supremes, Marvin Gaye en zo vele anderen hebben hun loopbaan te danken aan deze platenmaatschappij. Soulstemmen overgoten met blazers en strijkers want synthesizers en allerhande andere elektronica bestonden toen nog niet.Niet dat ik vies ben van een portie elektronica. Ik

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-24973131017077261262009-01-05T22:33:00.001+01:002009-01-05T22:36:17.873+01:00

's Morgens werd ik wakker met een houten kop, mijn ogen waren nog moeilijk te gebruiken. Soms vraagt een mens zich af, hoe het in Godsnaam overleven.Het eerste zinnetje heb ik gepikt van Zjef VanUytsel, het tweede van Luc De Vos. Het geeft ongeveer weer hoe ik me voelde op nieuwjaarsdag. Gelukkig had ik enkele dagen om te recupereren van de feestelijkheden. Gisteren moest er immers gelopen worden

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-34595491378800546792008-12-27T20:43:00.007+01:002008-12-27T22:13:12.618+01:00

Nog niet zo gek veel jaren geleden waren Dirk en ik concurrenten. Tijdens de crossen wel te verstaan. Menig wedstrijdje werd op het scherp van de snee gestreden. Maar tegenwoordig is er van een strijd geen sprake meer. Van bij de start al moet ik Dirk laten gaan. Ik heb me altijd afgevraagd waarom. Hoe komt het dat er plots zo een groot verschil tussen ons beider kunnen is?Dirk, sympathieke

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-16776702859740484592008-12-22T19:43:00.011+01:002008-12-22T20:04:23.479+01:00

Heel Vlaanderen, of toch een groot deel ervan, is in de ban van Music For Life. Studio Brussel heeft opnieuw drie presentatoren opgesloten in een glazen huis. Ze teren op sapjes en moeten dat zes dagen volhouden. Hun opofferingen worden gecompenseerd door de warmte en de liefde van hun luisteraars. Maar het is hem vooral om geld doen. Geld dat moet dienen om moeders op de vlucht voor oorlog en

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-35760194548171639232008-12-15T21:04:00.008+01:002008-12-15T21:16:21.271+01:00

Niettegenstaande de cross in Booischot op de clubkalender stond, waren het vooral PDB’ers die er present tekenden. Bij de mannelijke masters viel de magere VAC-opkomst nog het meeste op. Enkel Sven als niet PDB’er maakte de verplaatsing. Dirk liep er een beetje verloren bij. Al die vreemden. Op wie moest hij zijn koers nu afstemmen? Ik had Sven en Tom die ik in de gaten kon houden. Maar wat

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-75900386055527311192008-12-13T22:01:00.006+01:002008-12-13T22:25:26.148+01:00

Ik maar fantaseren over een loft waarin van alles en nog wat, dat niet mag geweten worden, zich afspeelt. Donderdagochtend zei mijn madame: ”Ge moet voor mij vanavond geen eten voorzien. Ik ga op stap”. Als er nu iets is waar mijn madame een hekel aan heeft, dan is dat zonder enige twijfel moeten uitgaan wanneer er ’s anderdaags gewerkt moet worden. “Ha zo”, reageerde ik. “Wat zijn de plannen?”.

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-76196268526801233342008-12-08T22:01:00.001+01:002008-12-08T22:05:06.303+01:00

Massa’s slijk had ik verwacht. Niets van dat. Wel koeienvlaaien. Het zou me niet verwonderen als er zaterdag nog koebeesten op die weide gestaan hebben. Ze hebben plaats moeten ruimen voor met linten aan elkaar verbonden paaltjes. Tot vóór gisteren iets wat alleen in Lennik gebeurde maar sinds de baron geen pottenkijkers meer op zijn domein wil, nu ook in Wespelaar. ”Een nieuwe start, met de

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7133109222731730545.post-36752628965882443922008-12-04T21:57:00.001+01:002008-12-04T21:58:01.008+01:00

Wat ik in mijn vorig bericht beschreven heb, bevatte waarheden en onwaarheden. Mijn madame heeft me inderdaad aangesproken met mijn voornaam en, inderdaad, dat is haar gewoonte niet. Nu, ik ga jullie niet verklappen welke koosnaampjes ze dan wel gebruikt. Dat zou ons te ver leiden. De vraag die ze me wel stelde? “Als ik volgend jaar terug een marathon zou lopen, ga je me dan terug steunen en

Joshttp://www.blogger.com/profile/15835379964412838096noreply@blogger.com2